Zoeken
  • Stef

Over schapen en wolven...


Schaapjes. Heerlijke bolletjes wol in de wei. Genietend van het gras. Rustig op hun gemak, af en toe vrolijk rondhuppelend. Soms spelen ze spelletjes. Gewoon voor de lol; schapen zijn niet geïnteresseerd in wie er wint. Ze vinden de ene al wat leuker dan de andere, maar ze laten elkaar meestal met rust. Echte ruzie is er eigenlijk nooit. Het pikt soms wel eens als de ene zijn wol wat zachter is dan de hunne, maar echt jaloers zijn ze nooit. Ze gunnen elkaar veel en zijn tevreden met wat ze hebben. Schapen doen elkaar geen pijn en schuwen geweld. Wanneer ze eens iets fout doen, kunnen ze dat snel toegeven, sorry zeggen en het weer goed maken. Schapen laten ook andere dieren met rust. Al bij al is het een nogal vreedzame bedoening. En zo kabbelt het leven voor hen rustig verder.


Wolven daarentegen zijn machtsgeil. Hun ego is amper te stillen. Een wolf wil altijd de grootste en de sterkste zijn en beter dan anderen. Om hun macht nog te vergroten werken ze graag samen in groep. In deze groep is er echter een strikte hiërarchie. Iedereen kent z’n plaats. Wolven die hier tegenin gaan, worden uit de groep gezet en moeten maar een andere zoeken. Ook de zwakken moeten eruit. Wie per ongeluk iets fout doet, wordt vaak hard aangepakt. In de groep is de sfeer eerder ijzig en heerst er vaak angst. Een andere wolf onderuithalen, om er zo zelf beter uit te komen, is een doodnormale zaak.


Wolven wachten niet tot ze iets krijgen, maar nemen wat ze willen. En ze willen altijd meer... maar gunnen een ander niks. Ze voelen zich snel benadeeld maar anderen benadelen, vinden ze dan weer niet zo erg. Ze hebben een continue nood aan adrenaline en stilzitten is dus niks voor hen. Het eigenbelang, of in het beste geval dat van hun groep, gaat boven allest. Liegen en manipuleren om hun zin te krijgen, vinden ze best oké. Verliezen vinden ze dan weer hatelijk. Schuld voelen ze niet, medelijden nog veel minder. Ze zijn meestal erg wraakzuchtig en vinden zichzelf, en dus niet de leeuw, de koning der dieren. Wolven hebben twee setjes regels: een voor henzelf en eentje voor de anderen.


Eén belangrijk dingetje nog: wolven lusten graag schaapjes. Schaapjes zijn louter voedsel en stellen verder niks voor hen voor.


Een wolf kan het helaas niet verhelpen dat ie een wolf is. Een wolf doet wat ie is en stelt zich daar verder geen vragen bij. Hij weet ook alleen maar wat het is om een wolf te zijn.


Maar wie als braaf schaap gaat denken van “ach, die arme wolf heeft vast grote honger, ik zal me niet roeren en me wel gewoon laten opeten”, tja, die is natuurlijk een vogel voor de kat.


Je hebt als schaap meer dan recht van bestaan. En wil je overleven, ben je een beetje verplicht om je je te verzetten met man en macht. Wolven moeten weten dat ze jou met rust moeten laten. Helaas worden ze net daar juist heel woest van en gaan ze steeds een stapje verder. Dat bedreigt jouw rust.


Maar het kan niet de bedoeling zijn dat je continu gespannen rondloopt, wachtend op de volgende aanval. Ook daar ga je aan kapot. En dus ook dan moet je een stapje verder gaan totdat de wolf begrepen heeft dat ’t tijd is om elders te gaan jagen.

26 keer bekeken

praten lucht op! ​©2016