Zoeken
  • Stef

Over dat hier en nu zijn...

Bijgewerkt: 4 feb 2018

Het leven in het hier en nu. Het is inmiddels al wel een paar dikke jaren een ware rage. Weer iets dat is bijgekomen in dat rijtje van dingen die we moeten doen. Maar telkens als ik iemand dat woordje moeten’ hoor gebruiken, denk ik: “Je moet vooral blijven ademen... de rest is allemaal van veel minder belang!".


Hele webpagina’s worden versleten over hoe je in dat hier en nu komt. Want bij nieuwe rages willen we er als de kippen bij zijn en liefst nog vooraan in de rij staan als het even kan.


Als ik snel even interpreteer wat sommigen hierbij willen, lijkt me dat heel wat. Zo een soort van laserscherpe focus die de hele dag duurt. Alsof onder de invloed van 15 blikjes Red Bull met tegelijk de kalmte van 20 kopjes kamillethee. Ons haarscherp bewust van ieder aspect van heel de wereld rondom ons.


En dat moet zo zijn van zodra we wakker worden. Want het moet vooruitgaan in deze wereld. We worden er tenslotte niet jonger op. Van zodra we ontwaken zijn we ons meteen bewust van alles om heen. Van het geluid van iedere vogel tot elke kleurschakering van de ochtendlucht. Ons kopje koffie of groene thee, daar kunnen we aan de geur alleen al uit opmaken van welke plantage het komt. De smaak in onze mond is een explosie waar een culinair orgasme niet voor hoeft onder te doen en we kunnen dat gevoel beschrijven met meer termen dan er in het handboek van een sommelier kenmerken over wijn staan.


Als een soort Keanu Reeves in de The Matrix gaan we dan door de dag. De wereld lijkt stil te staan en wij hebben rustig de tijd om op alles gepast en uiterst efficiënt te reageren, amper een fractie nadat het zich heeft voorgedaan.


’s Avonds moet het dan van de ene moment op de andere iefst ook weer gedaan zijn. Want dan moeten we slapen. Liefst zonder ook maar een minuut wakker te liggen, want we moeten er alweer bijna terug uit. En nog liever willen we in slaap vallen zonder ons ook maar één seconde van de afgelopen dag niet te herinneren. Zo bewust willen we zijn. Ons brein zet in die paar uurtjes slaap wel alles netjes op een rijtje. Zo is het toch niet helemaal tijdverlies.


Maar helaas, pindakaas. Een mens zijn brein werkt grotendeels op automatische piloot. Het kan misschien wel cool zijn om in The Fast & The Furious Vin Diesel aan het wiel te zien zwieren of te zien flirten met de versnellingspook. De gemiddelde mens daarentegen komt meestal ‘s ochtends op z’n werk aan en mag al blij zijn dat ie zich herinnert hoe ie daar is geraakt, laat staan dat hij heel de rit had moeten nadenken over ieder rijmanoeuvre.


Het is wat de geest doet. Het verleden, dat weg is, herkauwen en zich zorgen maken over een zelfverzonnen toekomst.


Ooit las in ik een artikel over Burning Man (een zowaar nog extravaganter festival dan Tomorrowland, ergens in het midden van de woestijn in Nevada) over een kiosk die men had gebouwd met een telefoon naar god. Een man nam de hoorn op en begon te razen over al zijn problemen en vroeg God om raad. Er kwam slechts een antwoord aan de andere kant van de lijn: "Just breathe!".




Als ik naar mijn kinderen roep en vraag waar ze zijn, krijg ik steevast hetzelfde antwoord: "Hier!" Noot heb ik al geweten dat ze op het toilet zitten of de zolder aan het verbouwen zijn. Ze altijd hier. Nu is dat ook weer niets om jaloers op te zijn, want hoezeer ze misschien opgaan en ten volle genieten van hun spel zonder zich zorgen te maken over de toekomst of zonder zich op hun kot te slaan voor hun fouten uit het verleden, zijn ze zich dus net zo min heel bewust van hun omgebing. Ik vraag me af waar ik ze zal moeten zoeken als er echt iets ernstigs is.


En dan dat 'nu'. Ben je al eens gisteren geweest? Of morgen. Je bent altijd nu. Daar is geen ontkomen aan. Dus relax en sla jezelf niet voor de kop wanneer je weer eens aan het dagdromen bent of in gedachten verzonden zit. Je bent er al… hier en nu. Just breathe.


Want er is geen makkelijkere methode om even in het hier en nu te komen dat je even te focussen op je ademhaling. Je hebt maar één aandacht en wanneer die bij je ademhaling is, is ze even niet bij iets anders en wordt je meestal van zelf al wat kalmer.


Het gaat er gewoon om, om gewoon beetje bij beetje meer uit die automatische piloot te komen. Om even te beseffen dat je met je hoofd in het verleden zit, of in de toekomst, en je aandacht weer even te brengen bij wat je bezig bent. En geniet gewoon even van dat moment! Wees er blij om en probeer te lachen. Het geluk zit net verborgen in dat soort kleine momentjes.


Hoe meer je dat doet, des te beter het gaat. En wat er zich ook aandient, dat zul je wel zien. Loop er nou gewoon niet te veel van te verwachten. Want als je verwacht van continu 100% geconcentreerd te zijn als een koorddanser, dan kan je daarna weer boos zijn op jezelf omdat dit bij jou niet zo is en kan je daar dan weer over beginnen piekeren.

Dus wees niet zo bezorgd wanneer iemand je zegt dat je wat bewuster moet zijn. Geef jezelf beter een schouderklopje telkens je erin slaag je aandacht wél naar het hier en nu te brengen, want voor je het weet is je geest alweer vertrokken naar andere oorden. Want dat is nu eenmaal wat de geest doet.


16 keer bekeken

praten lucht op! ​©2016