Zoeken
  • Stef

[Moet] [ik] [dit] [nu] [doen]?


Iets waar we allemaal vaker last van hebben dan we denken, is meegezogen worden in iets. In onze gedachten, in een situatie, in onze emoties… Onze automatische piloot neemt ’t dan vaak over en voor we ‘t weten is de mug een olifant geworden en loopt onze emmer over. En dan willen we dat die weer zo snel als ‘t kan terug minder vol of zelfs ineens helemaal leeg is.


Nu, met een emmer lukt dat misschien nog, ook al kost ook dat vaak meer tijd en moeite dan we (willen) hebben, maar je brein werkt helaas net andersom. Als je probeert om niet aan een wit konijn te denken, wat gebeurt er dan? Juist! Aandacht geven aan wat er in je omgaat, doet de dingen alleen maar aanzwellen.


Mensen denken vaak dat stress in grote en ernstige dingen zit. Stress zit echter heel vaak ook in de dagdagelijkse opeenstapeling van allemaal kleine dingetjes die je individueel niet echt als stresserend zou bestempelen. Vaak gebeurt die opeenstapeling dan ook heel geruisloos en zonder dat je het beseft wordt je stilaan moe, soms doodmoe, en als je blijft doorgaan ligt een burnout vaak om de hoek.

Hoe je omgaat met meegezogen worden, kan ik niet vaak genoeg benadrukken: stoppen met doen, kijken (liefst vanop enige afstand) naar de situatie, en pas dan zo gepast mogelijk daarop reageren.

Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, maar eén van de truukjes die ik hanteer om afstand te creëren tussen mezelf en een situatie of gedachten, is bij taakjes, groot of klein, op het werk of privé, even pauzeren en dan de vraag opwerpen: moet ik dit nu doen?


Elk woordje moet je 5 maal afzonderlijk beklemtonen.


MOET ik dit nu doen?


M.a.w. is het echt nodig? Mensen verliezen zichzelf dagelijks in taken die helemaal niet zo belangrijk zijn en klagen dan dat ze veel werk hebben. Of ze zijn trots op al het werk dat ze geleverd hebben, ook al was dat helemaal nergens voor nodig of nuttig. Misschien had er jou wel helemaal niemand om gevraagd of is men je er helemaal niet dankbaar of erkentelijk voor.


Moet IK dit nu doen?


Ben jij ook zo iemand die denkt dat iets alleen maar goed gedaan wordt als jet zelf doet? Of kan je moeilijk om hulp vragen? Jouw collega kan die taak misschien wel sneller of beter. Thuis zou je misschien huishoud- of andere hulp kunnen zoeken. Ook je partner of je vrienden zouden het misschien helemaal niet erg vinden om iets op hen te nemen of om je op z’n minst te helpen.


Moet ik DIT nu doen?


Vele wegen leiden naar Rome, en de ene kant van Rome is de andere niet. Zijn er dus met andere woorden geen alternatieven voorhanden om je taak sneller en minder stressvol te doen? Of misschien gewoon op een aangenamere manier die beter bij jou past?


Moet ik dit NU doen?


Tegenwoordig is álles dringend. Je pakje van Bol.com ligt liefst al stoep nog voor je het besteld hebt. Het woordje NU beïnvloed ons leven alsmaar meer. Zodanig dat sommigen er zelfs haast verslaafd aan zijn. Want snel iets in de kiem smoren, oplossen of gedaan krijgen, levert ons een adrenaline- en dopaminestootje op. En dat doet je goed voelen, al zij het (soms erg) kortstondig. Op den duur vinden sommigen het dan zelfs maar normaal dat alles dringend is, zeker als ze iemand anders het kunnen laten uitvoeren.

Maar als iets te snel gebeurt, heb je er ook minder goed over kunnen nadenken. Soms lijdt dat dan tot regelrecht impulsief gedrag. Iets waar men vaak achteraf, wanneer men er wel over heeft kunnen nadenken, spijt van heeft.

Wat ook belangrijk is om te onthouden: soms lossen dingen zichzelf vaak op. Niet alles kan uitgesteld worden, en sommige zaken moet je tijdig aanpakken of je komt te laat. Maar soms kan de stelling ‘doe nooit vandaag wat je morgen ook kan doen’ je veel beter van pas komen dan andersom.


Moet ik dit nu DOEN?


Moet je eigenlijk wel iets doen? Hoe vaak nemen we geen actie bij zaken die eigenlijk helemaal geen actie vereisen? Moeten we ook altijd per sé met iets bezig zijn en ons schuldig voelen wanneer we eens niksen? Wie bv. perfectionistisch is en de zandkorrels van de Sahara graag op orde wil leggen, die heeft ongetwijfeld bergen werk. Vraag is of dat nuttig is, en je de zaken niet gewoon beter zo laat?


Dus wanneer je een volgende keer bij jezelf opmerkt dat je tegen iets aankijkt of merkt dat de gedachte aan iets alleen al je stress bezorgt, probeer dan even deze truuk om iets meer afstand te creëren en vraag jezelf deze zin van 5 woorden 5 maal af. Wie weet wat er gebeurt? Beschouw het als een experiment!!

20 keer bekeken